“Zmartwychwstałem i jestem zawsze z tobą” « Strona Stowarzyszenia Papaboys w Polsce

“Zmartwychwstałem i jestem zawsze z tobą”

14 kwiecień 2009 · 3 komentarzy

Słowa Ojca Świętego:

Drodzy bracia i siostry!

W tych dniach Wielkanocy często słyszeć będziemy słowa Jezusa: „Zmartwychwstałem i jestem zawsze z tobą”. Powtarzając tę wieść Kościół głosi z radością: „Tak, jesteśmy pewni! Pan prawdziwie zmartwychwstał, alleluja! Jemu chwała i potęga na wieki”. Oto cały Kościół radujący się wyraża swe uczucia śpiewając: „Oto dzień Chrystusa Pana”. W istocie zmartwychwstając, Jezus zapoczątkował swój wieczny dzień. „Nie umrę – mówi On – pozostanę przy życiu”. Syn człowieczy ukrzyżowany, kamień odrzucony przez budowniczych, stał się już solidnym fundamentem nowego duchowego gmachu, którym jest Kościół, Jego mistyczne Ciało. Lud Boży, którego przywódcą jest Chrystus, rosnąć ma w ciągu wieków, aż do całkowitego wypełnienia planu zbawienia. Wówczas cała ludzkość zostanie w Niego włączona, a wszelką istniejącą rzeczywistość przeniknie Jego całkowite zwycięstwo. Wtedy, jak pisze św. Paweł, będzie On „pełnią, która napełnia wszystko wszelkimi sposobami” (por. Ef 1, 23) i „Bóg będzie wszystkim we wszystkich” (1 Kor 15, 28).

Raduje się zatem wspólnota chrześcijańska, ponieważ zmartwychwstanie Pana upewnia nas, że Boży plan zbawienia na pewno się wypełni. Oto dlaczego Jego Pascha prawdziwie jest naszą nadzieją. My zaś, zmartwychwstali z Chrystusem poprzez chrzest, mamy teraz iść za Nim wiernie w świętości życia, podążając bez ustanku ku wiecznej Wielkanocy, wspierani świadomością, że trudności, walki, próby i cierpienia ludzkiej egzystencji, ze śmiercią włącznie, nie mogą nas już oddzielić od Niego i Jego miłości. Jego zmartwychwstanie przerzuciło most pomiędzy światem i życiem wiecznym, po którym każdy mężczyzna i każda kobieta przejść może, by dotrzeć do prawdziwego celu naszej ziemskiej pielgrzymki.

„Zmartwychwstałem i jestem zawsze z tobą”. To zapewnienie Jezusa realizuje się przede wszystkim w Eucharystii; to w każdej celebracji eucharystycznej Kościół i każdy jego członek doświadczają Jego żywej obecności i cieszą się całym bogactwem Jego miłości. W sakramencie Eucharystii zmartwychwstały Pan oczyszcza nas z naszych win; karmi nas duchowo i napełnia nas wigorem, byśmy sprostali ciężkim próbom egzystencji i walczyli z grzechem i złem. On jest pewnym wsparciem naszego pielgrzymowania ku wiecznemu mieszkaniu w niebie. Maryja Panna, która przeżywała u boku swego boskiego Syna wszystkie fazy Jego misji na ziemi, niechaj pomoże nam z wiarą przyjąć dar Wielkanocy i sprawi, byśmy byli wiernymi i radosnymi świadkami zmartwychwstałego Pana.

[po polsku:] Pozdrawiam wszystkich Polaków. „Jezusa wskrzesił Bóg, a my wszyscy jesteśmy tego świadkami” (Dz 2, 32). Niech nasze świadectwo o zmartwychwstaniu Chrystusa będzie dla świata źródłem nadziei. Serdecznie wam błogosławię!

ŹRÓDŁO:

______________________________

Modlitwa Regina Caeli laetare – Królowo nieba wesel się…

Jest to piękna modlitwa (hymn Maryjny), która w okresie wielkanocnym (czyli do uroczystości Zesłania Ducha Świętego) zastępuje modlitwę Anioł Pański. W odróżnieniu od niej hymn Regina Caeli jest modlitwą śpiewaną na stojąco.

Nieznany jest niestety zarówno autor, jak i czas powstania hymnu, chociaż często jako datę powstania przyjmuje się okres między IX a XII wiekiem, niekiedy wskazując dokładnie na papieża Grzegorza V jako autora (996-999).

Inne źródła podają, że autorem był papież św. Grzegorz I Wielki (590-604). Wg tych źródeł z powstaniem hymnu wiąże się pewna legenda: otóż w okresie Wielkanocy 596 roku Rzym został nawiedzony przez zarazę. Papież zarządził błagalno – pokutną procesję, mającą powstrzymać zarazę: o świcie wyruszył wraz ze swoim duchowieństwem do Bazyliki św. Piotra z rzymskiego kościoła Ara Caeli, niosąc ikonę Matki Boskiej, autorstwa (prawdopodobnie) św. Łukasza Ewangelisty.

Gdy procesja mijała Zamek Hadriana, uczestnicy usłyszeli “głos z wysokości” chwalący Maryję, Królową Nieba. Zaskoczony tym zjawiskiem i zachwycony śpiewem anielskim Ojciec Święty odpowiedział “Módl się za nami do Boga, Alleluja” (Ora pro nobis Deum, Alleluia). W tym smym momencie oczom pokutników ukazał się Anioł trzymający w ręku “miecz zarazy” – na słowa Papieża anioł schował miecz do pochwy i w tej samej chwili epidemia opuściła Rzym.

Na pamiątkę tego niezwykłego wydarzenia Zamek Hadriana przemianowano na Zamek Świętego Anioła, a słowa hymnu anielskiego zapisano na dachu kościoła Ara Celi, z którego wyrzuszyła procesja.

Kilkaset lat później do wezwania dopisano kolejne wersyi w taki sposób powstała znany dzisiaj hymn,którego wiekimi propagatorami byli głónie Franciszkanie – w XIII wieku włączyli ją do swojego brewiarza. W 1742 roku papież Benedykt XIV (1740 – 1758) zasugerował odmawianie Regina Caeli w czasie Wielkanocy, od Wielkiej Soboty do soboty przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego.

Pełny tekst Regina Caeli laetare – Królowo nieba wesel się:

K. Królowo nieba, wesel się, Alleluja,
W. Bo Ten, któregoś nosiła, Alleluja,

K. Zmartwychwstał jak powiedział, Alleluja,
W. Módl się za nami do Boga, Alleluja.

K. Raduj się i wesel, Panno Maryjo, Alleluja
W. Bo zmartwychwstał Pan prawdziwie, Alleluja.

K. Módlmy się.
Boże, któryś przez zmartwychwstanie Syna swojego, Pana naszego Jezusa Chrystusa świat uweselić raczył, daj nam, prosimy, abyśmy przez Jego Rodzicielkę, Pannę Maryję, dostąpili radości życia wiecznego. Przez tegoż Chrystusa, Pana naszego.
W. Amen.

___

V. Regina caeli, laetare alleluia;
R. Quia quem meruisti portare, alleluia.

V. Resurrexit, sicut dixit, alleluia.
R. Ora pro nobis Deum, alleluia.

V. Gaude et laetare, Virgo Maria, alleluia.
R. Quia surrexit Dominus vere, alleluia.

Oremus
Deus qui per resurtectionem Filii tui Domini nostri Jesu Christi, mundum laetificare dignatus es: praesta, quaesumus; ut, per eius Genitricem Virginem Mariam, perpetuae capiamus gaudia vitae. Per eundem Christum Dominum nostrum.
R. Amen.